Anne

Anne nedir, bilir misiniz?

O, tenhada açan bir güle benzer.

En kuytularda büyütür yalnızlığını

Sonra çoğalır birer birer

Bütün çocukları doğurarak.

Bazen tükenmenin bitimidir anne...!

Geceler örtemez beyaz yüreğini

Ne kadar korkunç olursa olsun;

Sadece bir can değil feda edilen

Tüfeksiz bir harbin ortasında

Vuruldukça dirilecektir yeniden.

Bazen savaşın öbür adıdır anne...!

Ya ağlarsa bir çocuk

O zaman ne yapar anne?

Koşup gitmez mi hemen,

Küçük bir çift göze bürünüp

Paylaşmaz mı acıları?

Bazen çöle düşen yağmur tanesidir anne...!

Ana dendi mi, durur akan sular

Uçurumlar düşer aşağı

Ve kavuşmanın kucağına atılır hasret;

Yüreklerin ortasına dikilen özlem dağı

Gittikçe yok olur eriyerek.

Bazen sevginin ilk mevsimidir anne...!

Ana sevgisi başkadır sevgiler içinde,

Ana duası başka...

Ve ana rızası...

Cennet ayakla açılmaz ama

Bir anne elidir bizi cennete sunan

Bazen saadetin anahtarıdır anne...!