Dağ köyü
Kıyı kasabası
İl il vilayeti kol kucak gelişmeyen elvanın
Uyanıkken bile düşlerde olduğunun farkıyla
Eviyle
Örtü barkıyla
Dam- duvarlaşmış kabus uykularının
Zamanı nesnelerde biriktiren
Kullanıldığı eşyaların cansız meskencisi
Yüreğinde ne vakit inerse acısı
Tezgahı o an orda toplaşarak
Köy, kasaba, vilayet...
Tatsızlığı sefil kursağında kılcıklanan
Son arzusu kınından çekilmiş hüzne
Medet
Yaaaaa medet..
Fellik fellik dünyadan kaçak yavru şahan çil...
Hayali ürünsüz
Seyri azad
Paylaşması kıt ...meram anlatmaları cimri..
Özlemsiz
Ve özgüvensiz taban yayan boşluklarını
Yüksek masraflaşmalarla doldurmaya sermayeleşen
Konulu büyük mesafeler ortasında dipdiri
Yüksek engeller atlamalı karargahını şehirleşerek...
Kaçarken de
yakalandığı düşüncelerini çoşğa bölüşmüş
Ağzı bıçak açmazlara susuşun
Cepleşmiş kafeslerde alet aygıt sesi kelepceli
Her yoklanmış nabızların ölü dokunuşlarına
Bana mısın...? Demeyen
Kandillerini çıralarmış o sönüş
Sorması ayıp siz hiç şu aralar...
Kendi gözlerinize
Göründünüz müydü..?

Seyfi Karaca........Ekim / 10