Kendini savusup geciyorsa ilden diyardan
Catal yolda dar vaktin evsiz barksiz devran dönümüdür
Yokus büküs geride biraktiklariyla öksüz ve dul bir bina gibi okunmayan ciradan
Civisi cikmis sivasi dökülmüs günü gölgesi güze dogru
Egilip giden aksamin öte bucagi söksün katarlansin diye zamani kirbaclayan
Sahlanmis bir rüzgar gibi etrafta dönüp duran pervane biraz yanik ay cicegi
Biraz ay isigina vurgun ates böcegi
Sabaha dek surete mahal hissesiyle okunaksiz künyelere salas meyhan
Paspal bir sokaga terkedilmis girdaplar ortasinda kendinden koparcasina
Derin duvarlar yüksek pencereler hic sonu gelmeyene dem vurup can cekiserek
Ürperip uzaklasan her yer her cileye tarumar tenha karmakarisik
Arada kalansa dökün sacin
Sürüklenip savrulan kum saati…

Seyfi Karaca………Temmuz / 19

2.5/5 Toplam verilen oy :