Bakiye kalan..
Veresiye defterinde halkali seker ince ipli ucurtma
En cok maviye boyanmis gökyüzünün birakip gitmeye kiyamadigi ufkun ötesiydi
Bir vazo
Bir pedal
Bir döner dolap..
Kap kacagini kapilar önüne koymus sakin duvar ve soguk gölgeleri susarak
Gittigi yeri bile bile kendi ardinda kaybolan yolculuklarla
Rüzgar dininceye kadar hickirip durdu tehir zaman
Belki halen aklindaki hayale kanacak kadar cocuktu hersey
Kenger daglarinda son kinali keklikler sazdan kesilip nutku durmusken
Zamanin sarpa saran bir orkideydi
Tükendi gitti yagliktaki bugday kavurgasi damakta eriyen seker gibi
Belki bülbüldü belki baykus kimbilir
Zifirden sonraya
Zindan figanlar etti..

Seyfi Karaca…………..Ekim / 1991

2.5/5 Toplam verilen oy :