Tül ardinda sonbahar
Kuru bir deynek gibi durmaksizin coban daglarinda gezgin
Yeniden kurulur eylül, topraga yeniden ayak basar giden gelen köprüler
Koruktan gazele yürüyerek gelen kirilgan tecellide
Kendine göre izler ararcasina her calan isliga dolanip dönen rüzgarlar
Yeniden tabiatini bulur bozkir ve patika, kuyular kovalar kuraklasir
Evi barki hepten göcebeymis gibi sanki derin sessizlikler icinde bir basina agaclar
Kendi kendisiyle söylesien yalnizlikla ayni mahalde sanirsinki misafir
Gün eylenir saat durrur,
Kar gelmeden evvel sonsuz suskunuga savurulup eleyenlerle
Ayaz kapisinda sözlesmiscesine eylül,
Ekim topragindan nidemden nideme
Mektupsuz davetsiz elveda hisseleri bölüsür

Seyfi karaca………..Eylül / 19

2.5/5 Toplam verilen oy :