Zulüm Ölümdür

Her gün bağrında

Bir umutsuzluk

Bir kaygı

Başka bir acı taşıyan

Kana bulanan

Ey nazlı ülkem

Yıkımlara

Ocak sönmelerine

Şakaklara çevrilen namlulara

Soysuzların küfürlerine alıştık biz

Irmakların donuşuna

Yıldızların sönüşüne

Madenlerin çöküşüne

Kalleş kurşunlara

Kırılan umut çiçeklerine

Azrail’in gülüşüne

Zorbalara, zalimlere

Eşkıyalara

Gözlerde saklı yaşlara

Buruk acı yüklü yüreklere alıştık biz

Olmasa da kefenimizi

Eşilmese de mezarımızı

Yaşam kavgasında

Ne çok ayrılıklar yaşadık

Ey felakete bürüne ülkem

Kızıl meydanlarda toplandık

Bir tutam sevgi, mutluluk için varız biz

Yüreğimizde kundaklayıp

Sevgiyle büyüttüğümüz özgürlük

İşçi,

Köylü

Emekçiyiz

Emeğin bereketine

Kutsallığına ant içtik

Kollar birleşsin

Zulüm yıkılsın

Her gün

Bu topraklarda

Başka keder

Başka bir acı istemiyoruz

İnsanca

Hür yaşamak uğruna

Bu rezil düzeni

Yıkmak için

Yarınlara, güneşe, özgürlüğe koşuyoruz biz

Mehmet Çobanoğlu

23.05.2014

İstanbul