Şiir

Zülfikar

İçimdeki ateşi, yakan senmişsin meğer

Yıksam ben de dünyayı, inan, bin kere değer

Yaşamayan ne bilsin, dönüşü yoksa eğer

Gök kubbe saray olsa, sığmam DARDIR ayrılık

Çoğu zaman yanımda, bu gönlüme eş gibi,

Bazen yakıp kavuran, sımsıcak güneş gibi.

Hatta bazen kardeşten, daha da kardeş gibi,

Anam, babam, sırdaşım, bana YARDIR ayrılık.

Ayrılığın ateşi dolaşırken kanında

Gözlere yaşlar dolar vedalaşma anında

Ölüm bile belli ki hafif kalır yanında

Yüreği parçalayan zülfiKARDIR ayrılık.

AYHAN FIRINCIOGULLARI

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı