Ziyan Mesarif

Ansızlık…

Zamansızlık….

Üvey durmus senle yaşayarak ölecekken

Aldırıp çaldırandan frensiz bir kamyon neyse,

Sarampolak nereyse sapangiden yol

Kement atmış lassodan firar

Ziyan..zibil..

Mesarifinin,

Filancanlar baskentine körlemesine örsemserseme

Cekişi zor bir agıta kalın zincirler atip ve soğuk notalarla

Kimsenin kimseye saniyesini bagışladığı yoktan noksan…

Takım kurup avaralığında insansiz iklim

Karşılıklı duelledo kendini vurana reddolunmuşluğun

Bugünlere kadar gelen çakal sevdası bulanik mola

Yolda koyarak kadim dostu gölgesini zarardayken ziyan

Degmez diye yani insan…aydan kovup günesi

Dağların altını dünya disina celen ve çimenin üstünü mezarla kaplayip,

Kor kora yangın yeridir

Göz kaş edip mutluymus gibiye tartisaraktan

Ruhunu tüccara belesten ucuzca verdiği gittigi

Elleri kendi bogazında gezeniymiş düttürü leylimin

Bastıkca azginligi tutusmus hınzır makinaya,

Fiyaka kestiren filme döner eğirdigi ip olup uzayan

Yedi göbek mirasyedinin talihinde binlerce küskün kanat ve telek

Egosu santiriktir sofrasi sefilin

….hop diye ucundan benzetip kendine ahbaba

Düdüklüden kulplu tekçalgıdan….

Tenceresini eyvallaha öttürüverenin

Seyfi Karaca…………..Nisan / 06