Zemheride Kervankiran Ziyade
Yazar / Şair
Seyfi KaracaDedim ki ey zemheri zemheri
Saklambac seyrine gizliden sakin
Güz sayrisi agrilariyla göcen cigliklarin fellik feryadina dökülüp düsen gazelmis
Dul bir sonbahar solosuyla yalnizligin yamaclarini dalgalandiran damladan
Hic aklinda olmayan rüya aleminmis, ey zemheri zemheri…
Küskün havadislerle tomurcuk tüllendiren cagrilardan goncaliga girerek
Ey zemheri zemheri adsizin ayak izleriymis ne kuzuya ne körpeye
Davetin bu zamanki deminede ne yulaf ne yonca ne nohut…
Cok arsiz yellerin zifir yerinden sökülen sabahlara kervanlar kirdigi
Dedim ki galicin yok, tarlan topraksiz
Diken haraba gülün derbederde baharsiz
Safak yildizlari bazi inci bazi mercan bazi serin ayaz suskun mahale hasbihal
Kedere karisik sanki selam söyleyip cardaga cinara
Dedim ki ey zemheri agulara arzuhal bildirip dolunay sessizinde
Kimsesiz kapi kollarinda ve yitik bakisli camlarda kaygilarina kapilip gecenin
Silasindan cikip giden iklimler iragina mektup salar gibi diyar azadi uzaktan
Yalandan sokaklar gezip dolasiyor buz sedirlerine serdigin sofralar
Ahalisi ahbapsiza
Egilip derman diye delik desik yarelerden
Seyfi Karaca………….Ocak / 14
"Dedim ki ey zemheri zemheri"
Yorumlar