Zehirli Sarmaşık

Zehirli sarmaşık

Uzamıştır dalları

Kesilmez elbet

Zehirli sarmaşık bu

Tek meyvesi nefret

Sarılır duvarlara

Bir yer arar

Zehrini akıtacak

Bir kalbi umar

Salar köklerini

Çürümüş toprağına

Hiç değer vermemiş

Aşık olduklarına

Merhamet yoktur onda

Acımaz hiç kimseye

Zehirli sarmaşık bu

Elbet benzemez güle

Önce yavaşça dolanır kurbanına

Yüzü güler sanırsın

Ama aldımı seni avucuna

Boğulmak tek çare katlanırsın.

S.E