Zarar Gösterir; Umut Abaküs’ü

Yarim neden bu kadar soğuk,

neden eğreti ödünç gibi duyarsız...

Suçum nedir bilemiyorum..

Hatırlamıyorum..

Bu aşkın uğruna Eski bir lastik gibi

çocuk ellerinde

çomaklanıp oynanıyordu benim gururum hep..

Acı demir gıcırtısı vuruldu artık civatalarıma

söküldü yüreğim ,

Ben; orada yığılıp kaldım köşede,

Sen; Yoluna devam et dedim, tem de

-Bayağı bir zaman geçti aradan..

Epeyce uzun bir zaman, adi bir zaman..

Sana söylenen; bu yolun ağırlığını çekmez kantarım’ sözünün

Pişmanıyım işte..

Pişmanı,

Şimdi Bir başka aks’a takılı gönlümle yuvarlanıp giden bir hayatttayım,

-Kendime soruyorum..

-’ Mutlumuyum!

-Değilsin, tabi diyorum..

seni özlüyor bu gururum..

Duramıyorum

Duramıyor şuurum..

Duruyorum düşünüyorum!

Şu ayrılık kavşağını nasıl sapabilirim

geri nasıl dönebilirim!

Bilmiyorum..

Bulamıyorum Geriye dönüş yolunu..

Artık dayanamıyorum,

Dingilimden koptu kopacağım geliyor artık

Biri çıksada karşıma pompalasa umudumu,

sana dönüş yolunu pusulasa

Çıkıp gelsem yanına, arsızca..

Ama hakkım yok diyorum!

Kendi kendime ’ Suçlusun oğlum ’ Diyorum..

Sana birşey söyleyemiyorum..

diyemiyorum işte..

Susuyorum..

susuyorum..

Şimdi geçen yılların muhasabesini yapıyorum..

Seninle; kardayım.. kardayım.. kardayım..

şimdi geçirdiğim zaman;

Zarar..

Zarar..

Hep zarar..

Dermansız parmaklarım bu kadar zararı nasıl sayar

Abaküsüm de kırıldı umuda,

Zarardayım..

Zarar..

Fatih EFE

(Hitaf-i)