Şiir • Bilinmiyor
Zaman Gidince
Yazar / Şair
Dursun TOMBUL person
Gün,
Beladan kaçarcasına
Çekilirken
Buralarda;
Belli-belirsiz gölgeler
Başlar kaynaşmaya.
Anılar,
Kaçamazlar
Loş sokaklara.
Birden
Sisler kaplar etrafı.
Hüzün senfonisinin
Dokunaklı notaları yayılır,
Kendini bilmez ortamlara.
Yüzsüzce
Tıklar bütün kapıları.
Pencere önündei çiçekler
Korkudan büzüşür.
Çırılçıplak kalır sevgiler,
Üşür.
Sahipsiz kalmıştır
Zaman.
Kendini tanıyamaz.
Kışın
Dondurucu soğuğu gibi,
Çöker
Çarezislik,
Yüreklerin üstüne.
Duygular,
Bitkisel hayata girer.
Nice yaşamlar,
Köşebaşlarında sızıp,
Kendi hallerine gülerler.
Başlar
Kabuslarla,
Bilinmeyen kovalamaca.
Canhıraş sesleri
Heran kulaklarımda.
Bulamam
Kaçıp, saklanacak yer.
Susmuştur artık,
Saatler, renkler, seviler...
"Gün,"
(Beyoğlu Sevgisi; Karşısında da 17.8.2003 gününün gerçekleri...)
Yorumlar