Yüzyılın Sonu

Bu bürümcük elbise

onu dokuyanın güzelliğini kattı

asma bir gül gibi

balkon demirine yaslanan bedenine.

Sana uzanınca

çatıdan düşen mor bir çavlana bulandım

begonvil yumağında uyuyup kaldım.

Sayılar geçti sıra sıra

Ülkeler yarıştılar kömürde, çelikte

--Herkesin ne çok silahı!

Hiç kimse yarışmadı

Kimin daha çok gülü diye.

Kim daha çok sever akasyaları

Kim bekler portakalların çiçeklenmesini

Yalnızca altında bir soluk için.

Elim seni içeri çekmeye çalışıyordu

--Tekstilde Avrupa'yı giydiriyoruz

Onlarca elbise dikerim her gün

Ne bir elbisem var, bir erkeği çekecek

Ne asma güllü bir balkonum.

Kameralar hızla dolaştı kentlerin sokaklarında

Yapılardan başka bir şey göremedi

Her şey alınıp satılıyordu

Gül bahçeleri bulunamadı.

Döneklikten döndü Kautsky

"Demokrasiden neden korkalım" dedik

Yüzyılın sonunda, yine başa döndük

Yıllar sonra ilk sevgiliye döner gibi

Duygularımız pek değişmedi ama

Sevgilimiz Dünya, çok hırpalandı bu arada.

Gözlerimi açtım

Salonun ortasında koca bir çınardın

Hayatım dallarının altında gölgeleniyordu

Bir kedi yavrusunu sevmek için

eğildin.