Yurtsuz Kalbimin Helali

Sürmelisine delolmuş ufkun, döşü açık pencerelerini

Yağmur yetişmeden evvel sen yetiş

sevgili

İsmini bir defa bile çağırmadan bütün baharlarını

Kızılca gelincik etmiş

Meğer ki yelden yağmurdan bile fazlasın

Meğerki yokmusun gelip de geçmeyen sancılarınla

Zerdalisini narını her bağda alacalandıran

Neyi nere koyarsan koy suyum yalnızca aklındakine bulancak

Nerden gelirsen gel

Bütün yollar aynı köprülerde kıyasıya salınınca

Kalbim meğerse yepyeni kurulmuş

Ve hiç kullanılmamış şehirlerde salıncak

Hangi sesi duyarsan duy siren siren

Meğerse içimdeki aşkın çığlığı

Eyvah...

Adsız trenler ezip geçmeden evvel

Sen yetiş bu gurbeti

Sevgili eyvah,

Yurtsuz kalbimin helali...

Seyfi Karaca........Haziran / 10