Yürekliliğimi Gayrısına Kor Alan

Elimde kızılcık rengi bir tespih..

Çekiyorum

Usuulca kapı aralığından evi dışarıya sızdıran

Avuçlarında güneşin kaybolmuş misketleri var

Düşürmediği yerlerde aramak derdiyle kimbilir nereleri ?

Kehribar bir ikindi zulası katarlandığı göğün sırtından

Öbek öbek bulutları yağmurda yunduğu

Almış götürüyor şehrini adsız bir yel kıdemlisi

Ve beyaza yıkanmış sessizliğiyle

Olmak üzere asmasında ağırlaşan salkımlar gibi

Hem üzüm

Hem dem

Hem ondan evvel sarhoşluğun alacası..sallanıyor bütün dallar

Rüzgarı oynatmaya çıkarmışken evin önü tazece fidanlık

Sahan yine dolusuyla kurutulmuş üzüm

Yine tadım, kavrulmuş leblebiye karışık..

Ama nasıl desem..ıssız omzum

Bir...

Yıkılıp dökülen sızılı esinti var,

Kesif mavileri sulara sermiş seyre daldığım

İnce bir cilet izine almış yürümüş sancısıyla

Açık bir yara...Nasıl desem..?

Duuuuurmadan tuttuğu yerlerden gizli gizli usturalar koparır

Birbirine sarılmış sarmaşıkların şu balkon demirini

Nasıl desem..? Kendine di-yari bildiği gibi hoyrat

Çok ezgi..

Çatlamış bir narın

Yitirdiği her bir tanelerinden burukluklara düştüğü elde yarım

Kursağımdan geçmez hasretler tespih tespih

..Günü gelmez iplerle

Yudumluyorum işte bu kederi ...dinmez yağmurları

Ve elde yarımca can..Sahanda salkımsız üzüm ve leblebi

Böyle sağnağa tutulmuş ikindiler üstü ....

Herbir uzaklığı yarsinen

Sırçası kırılmış camlara öksüz bakışlı pencereler asarak

Kondu konacak diye uçan bütün kuşlara ne diye..

Bütün gözyaşlrıyla pınar pınar boşanan gökyüzünün

Nasıl desem..?

Göçüyorum

Her gördüğünü kırlangıç iklimi diyerek ve bulutları da geçiyorum..

Her turna selamını sıla sanarak yakılmış kıvılcım gibi...

Ocaksız ateşlere sızıyorum ..kucaklarına akşamın ..

Sankime yokmuş gibi gayrısı göçüyor ve geçiyorum

Aşkı kor alan

Hasretlerde yürekliliğimin.

Seyfi Karaca............Mayıs / 10