Yürekler Alıkoyamadı

Aslında kapattığımız her kapı kendi üstümüze kapandı

Geriye her iki tarafta da yalnızlık kaldı…

Çekip gitmekle kalakalmak arasında bir yerlerde sıkışmış kalmıştık

Sahipsiz bir veda dalga geçiyordu sözcüklerle

Acı vardı.. Aşk vardı.. Öfke vardı..

Kaçmak istediğimiz kendi benliğimiz miydi?

Kolay vazgeçenlerden, kolay vazgeçilirdi…

İnsanın solosu hiç tükenmiyordu

Hüzünlü bir virtüözün eşlik ettiği

Sonuna dek çalan orkestra gibiydi batan gemide…

Bazılarının yüreği sadece göğüs kafesinin arasında değildi

Tüm benliği, tüm bedeni yürekti

Çıkmaz sokaklarda kaybolan yüreklerden…

Özgürlüğümse vazgeçmem gereken

Yürekler alıkoyamadı, alıkoyamazdı gitmelerimi…..