Yüreğimin İstasyonu

Cesetler geçiyor yüreğimin istasyonundan

Irak' tan, Filistin' den, Afganistan' dan

Ve nice karanlık örtüde kapanan diyarlardan

Kuyularının acı tadı ayırıyor yarlardan

Kanlı kemedle, terli kefenle boğulan

Şafakların remzi karabulutlara sorulan

Ruhunu sarsan acılarla yorulan

Tarih mirası olan arazileri çalınmış

Fasih özgürlüğü kubbelerinden yıkılmış

Hayatın elleri hüzünle nasırlanmış

Her geçen vagonlarda yüreğim titriyerek

Feryat eden gözlerin yağmurunu izliyerek

Uzaklığın kanlı deresine fırlattığım

Taşların derdini kalemime sordum

Göllerin duruluğundan alarak

Bir avuç su verdim

Çöllerin kuruluğundan alarak

Bir damla gözyaşı serdim

Kuyunun kanlı rengini

Alınlara düşen acı tenini

Yüreğimin istasyonuna kapattım

Kan pıntısı dudaklarımda tek leke

Acı tanımı duygularımda kaba leke

Kafa kafesimde gördüğüm

Mazlum insanların boyunlarına

Kurşundan zincir çekilmiş

Mahkum günleri ile ayaklarına

Esaret parangaları vurulmuş

Toprak kan kokuyor

Bağrına aldığı cesetlerden

Taşlar yas tutuyor

Yarına saldığı avuçlardan

Mazlum insanlık gidenlerin ardında

Ruhunun izini sorguluyor

Günlerin sislerinde kapanmayacak

Zihin odasından çıkmayacak

Kalp adasından adımları batmayacak

Bir değil, bin insan yüzü...

Tankların ayininde kusulan bombalar

Namluların tayininde tükürülen kurşunlar

Adres sormayan, parmakları yormayan

Hain likler...

Duaları olmuş: Kin ve cinayet

Özkan Karaca