Yüreğe Saplandı Kaldı Matem

Yüreğe çöreklendi kaldı matem

Boşuna dememişler, ayrılığın bir adı da ölüm zaten

Tek fark, kabirde değil beden

Cevapsız kalıyor, her neden

Ayrılık kahrediyor, geride kalanı

Tütmüyor şimdi ocağımın dumanı

Hasret devrinden kalma, içindeki her eser

Şimdi evimiz bir müze

Bitiremiyorum sabahlara dek, geze geze

Bu oturduğun sandalye

Bu tabağın, bu bardağın

Öpüyorum, değmiştir diye dudağın

Hükmü kalmadı, koyduğun yasağın

Şimdi içtiğim, günde üç paket sigara

İki şişe Güzel Marmara

Gar dolabında duruyor hala duvağın

İçime çekiyorum kokusunu, giydiğin kazağın

Bir oldu mesafesi, yakının uzağın

Kapandı var ile yokun arası

Yüreğe oturdu kaldı, ayrılık ile yalnızlığın acısı

Yaşadığım her gün son nefesin provası

Boşuna dememişler, ayrılığın bir adı da ölüm zaten

Yüreğe saplandı kaldı matem?

Gürsel İleri