Yükümü Almışım!

Pervanesi kırık, dümeni bozuk

Yükümü almışım okyanustayım.

Gelene eyvallah, gidene yazık

Ben ben de eridim, halsiz, hastayım.

Zerresi hoşuma gitmez demedim

Nesnede alamet saklı muhakkak

Hamaset, hasiyet bitmez demedim

Sırrın körfezinde canlar var ak ak

Neden bunca elem, niye bunca naz

Naçarım, halimi sorma beyhude.

Bu sitemli bakış, gönülsüz niyaz.

Bu aciz kulunu yorma beyhude.

Gönül var okyanus, duygu var sırlı

Saygı var samimi durmayı bilmez…

Diller var dikenli, düşünce kirli

İnsan var, insana varmayı bilmez!

Anlatmaya yetmez, bu kelam noksan

Elbette, gayrette mürüvvet beştir…

Samimiyse sevgi, değilse yeksan

Hak yanında insan kudrete eştir

Hayallerim beni boşluğa iter

Arzularım döver, umut baç ister

Ateşim olmasın akıttığım ter

Yarabbi yanıltma doğruyu göster

Zülfikar Yapar Kaleli