Yudum Yudum Aşk-ı Harmana

İşin açıkçası...

Issızleyin bir yerlerde buğa buhara ilmek dolayan kirmende kervan

Her iplik sarımında bir demet bağ düğümlerim umuduyla çıralar yakıp

Dala

Dalyana

Bal salkımlı safaya

Başını sokacak biryer arayıp duran sefil yellerin ahdına uğrayıp kum ve saat

Karlı kışlı günlerde oda,

Ocağa,

Kava ve kibrite

Külden harını harmanlamak dilermiş deli gönüller sılası

İlde uzak, dilde lal , elde gürül gürül yanmaların hasreti

Tutuşur dururmuş buzayazın köşkühanesinde korlanmış cemreler

Ömrü iklim tanyellerini esip yorulsun diye kar

Ve haldaş olup yudum yudum yağmura

Ve doludizgin toprağa

Başaklar taneleyen ekine

Ve insan insana

Savrulup saçın olan aşk-ı harmana

Seyfi Karaca.........Mart / 12