Yorgunum Menekşeler

Yine yorgunum

Ama bu sefer farklı

Bu sefer çok yorgunum menekşeler ben…

Alışkanlık sanırım

Hala ağrıyor dizlerim

Gözlerim de ağlıyor durup durup

Bugünlerde yastığımın en sevdiği aşı, gözyaşım…

Bugünlerde ben, kaderimin en siyah sayfasındayım…

Sahi menekşeler

Keder, aşık mı olmuş yoksa bana?

Yoksa sizi mi kıskanıp duruyor?

Öyle ya hiç gitmiyor yanımdan…

Yoksa kaderimi yazarken melekler

Mürekkep şişesini mi devirmişler üzerine?

Öyle ya gökkuşağını sadece masallarda okudum ben…

Ama bu sefer farklı menekşeler

Güneşten bile kar yağıyor bugünlerde yeryüzüne

Köklerimden başlıyor acı

Özümü eritiyor

Yapraklarım dökülüyor eteklerime…

Çok yorgunum menekşeler

Bilirsiniz siz

Bir kaldırın başınızı da söyleyin haydi bana

Solmak, bu kadar mı uzun sürer?...

Zuhal ERASLAN