Şiir • Bilinmiyor

Yorgunluk

Yazar / Şair

Necati ŞİMŞEK
person

İçimdeki volkanlar daha neyi bekliyor

Nerden geldi başıma ruhumdaki durgunluk

Sevgiyle dolu kalbim ağladıkça tekliyor

Sarıyor her hücremi boğuyor bu yorgunluk

Her sabah güneşleri doğar karanlığıma

Her bahar yağmurları yağar sahanlığıma

Ve her gece karanlığı sunar yarınlarıma

Bürüyor bedenimi sarıyor bu yorgunluk

Bir bir ziyaret eder gün boyu hatıralar

Bazen yürünmez bir yol diz boyu hatıralar

Bazen cılız ışıktır en koyu hatıralar

Yürüyor gidenimi yoruyor bu yorgunluk

Feryadım kesik sanki çıkamıyor nefesim

Haykırmalar son buldu fısıldama gür sesim

Sağda solda isyan var, vücudumda her kesim

Görüyor nedenimi biliyor bu yorgunluk

"İçimdeki volkanlar daha neyi bekliyor"

Akan sular kesildi, gözümdeki şelale

Hayret içinde beyin nasıl düştük bu hale

Posa olup çıkıyor yediğim her nevale

Yarıyor gündemimi eziyor bu yorgunluk

Gençlikte yaşadığım güzel günler hatrına

Bülbül olup coştuğum güzel güller hatrına

Zorlukları tattığım güzellikler hatrına

Soruyor evvelimi çiziyor bu yorgunluk..

13.12.2009

Necati ŞİMŞEK

Ankara

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...