Yolunu Gözlüyorum

Uzak oluşun derinden yaraladı beni

Özlemini çeken yüreğime

Ateşi doldu

Alev dalgaları kavuruyor içimi

Her köşesinden yoksulluk yaşanılan

Ülkemde

Sensiz olmak ne zormuş

Dallarda çiçekler çürüdü

Toprağa yapraklar dökülüyor

Olanlara

Çok hüzünlendim

Günlerdir ağlıyorum

Gözyaşı döküyorum

Özlemim büyüdükçe yaram azıyor, ciğerim acıyor

Uzakta oluşun yaktı beni

Ruhuma çetin alevler akıyor

Bilmiyorum kaç gün

Kaç yıl oldu

Mavi göğün altında

Zulüm kol-geziyor

Sensizlik

Bağrımda çavlanlaştı

İçimde bir girdaba döndü

Öğütüyor yüreğimi ezip geçiyor ruhumu

Hangi yarama merhem sürsem kar etmiyor bana

Gül yüzlüm yolunda ölesi canım

Beni öyle hallere koydun ki

Ben seni çıldırasıya özledikçe

Bendeki arzu

Kederim, endişem

Çığ gibi büyüyor

Bir an evvel dön gel bana

İçim kan ağlıyor

Beni kurtar şu çektiğim eziyetten şu sıkan cendereden

Sen öyle uzağımda kaldıkça

Hayat bana zindan

Yaşam bana haram

Dünya bana cehennem

Feryat- figan haykırıyorum

Bülbül güle ben de sana vurgunum, hasretinden eriyorum

Dön gel bir tanem dön gel sabah-akşam yolunu gözlüyorum

Mehmet Çobanoğlu

30.042015

İstanbul