Yollar Ortasında Turuncu

Tasını tarağını toplasan

Sahil yolundan tarlaların arkasından sen selvilikleri

Ben servibülendi

Koynunda saklanmış bir masal gibi

Tane taneleşen narınca

Ortalıkda...yollar ortasında...turuncularda

Haline koymasan zahmeti ve çünküleri

Beyaz salınımlı bir yelkenin sulara yorgun ırmakları indirdiği

Çağırsan o sana yenilenen çocuksallığını

Küllenmesen hiç, artık hangi sebeplere yanmışsan

Hiçbir şekle sığmayan sevincinden hiçbir damlasını

Susmasan

Ulaşılmayan kıyılarında koymayarak bütün güleçliği yüzüne

Açılsan ve yayılsan mevsimlerini bahar çağına erdiren güller gibi

Bir yalnızlık senden

Öbür yalnızlığın peşinden koşarcasına buğusu bağrında tüten

Cezvelerde telvesi tortulanmış yılların hatrında kalan çünküleri

Közlediğin kahvelerden

Elini çekmesen o korunda kaynayan muhabbetini

Hangi uzakta çünkülerin..çünküsünü

Nicesi neresinde hangi mahsurluğun

Çünküleri gökkuşağının rengine has ve gökyüzünün dengine

Senci ve benci süzgün

Dilden düşmesen..

Hayalin uçsuz bucaksız iplerine dolanmış bozkırlığın

Gönülden bağlansan bir uçurtmadan bir maviye..

Binbir maviden öteye

Esmek nedir bilmeyen rüzgara sen göstersen o arsız yolu

Sırııııl sıklam ve renkahenk

Seni bana tarif eden aşka dönsen göğçek ğöğçeğe

Çil saldığın topraktan

Hudutsuzca adımlanmış çocukluklar gibi

... Dipdiri ..

İkindilerden devralma akşamları avutup

Papatya döşeklerinde uyutarak sabahı sabaha saysan

Bizde kalarak hatır..Aşkın hatırında biz

Unutmadan...Unutulmadan

Seyfi Karaca...........Mayıs / 10