Şiir

Yolcusunda Ben Seyyah

Tuğlalı geçmiş zaman evlerinden

Kiremit yangını günevveli sokaklarına

İliklerine kadar ıslanmış caddelerden geçerek varıyor sabah sabah

İnsanlar yağmurun bıraktığı izlerden

İstasyonun penceresinde hala bulutlu bakışlarıyla yorgun dün

Saksıda hanımelleri yaprak uçlarında sararmış bir hatıra

Çıplaklığını kefil almış zaman keşfine çıkan çiçeğe

suyun kıyısındaki toprak...

Bir avuç serüvene kaçak

Giden sefer ki gibi bu sefer

Şemsiyeleri k"ar etmiyor aşka gelen yolcuya

......... ben seyyah

Seyfi Karaca.........Haziran / 11

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı