Yokluğun

Gözlerindi sislerin ardında parlayan

Gerçek ama o kadar da yalan

Uçmak bir kuş misali geceye

Tutmak seni,belki de hiç bırakmamak..

O duyguyu bilirmisin?

Hergece sana koşup,

Seninle sensizliği yaşamak...

İşte o anlarda aşkımızın aynasıdır yakamozlar

Yazmışım adını birkere batan güneşe

Galiba o yüzden gidiyorsun sen,

Ben her dönüşümde...

Hep şafak sökerken çıkar tüm isyanı gecenin

Belki görmem yüzünü,duymam sesini bağlamasam

geceyi sabaha,

Farkında mısın çırpınışlarıma,bu kör yalnızlıkta,

Hep çıkış yok

Ben can veriyorum

Sen her soluduğunda...

HANDE YURTMAN