Yokluğu Sarı Yılan

Aman Allah'ım...

Bu sönen evimizin lambası

İlaçlar masanın üstünde

Odasında ağlıyorum ilk defa

Şefkat ağacımın en kalın dalı kırılmış

Derdimi dinleyen ,halime ağlayan

Gurbetten dönüşümde

İlk boynuma sarılan ölmüş

Acep rüzğar mı gelen derdim

Sarılırdı boynuma

Kim verdi müjdeyi bilmem

Kavak serinliği biriktirmiş kollara

Anneliği destanlara sığmaz

Köyümün hiç tadı yok artık

Bütün tatlar gidin artık

Annem öldü anlayın artık