Yine Yastayım

Yıkıldı evim, barkım, ocağım

Gönül bahçemde ah û zardayım

Baharım, yazım kışlara döndü

Bülbüllerden bir feryat-figandır

Bir kara haber gelen o yerde

Boran, fırtına, filizkırandır

İçimde sızı bağrımda acı

Şu yaz ortası zemherideyim

Zor bir düzende koca volkanım

Yandım, harlandım ben alev-ateş

Dere, çaylar lal; yürekler yanık

Ah, vah çekerek çöle döndüm

Dertler bitmiyor gözlerim yaşlı

Günlerim kara, gönlümde yara

Bir yanda Haran bir yanda Tatvan

Gençler vurulmuş analara yasta

Yine bir dümendir bir katliamdır

Solan çiçekler kuryan güllerdir

Ey yiğit dostlar Çobanoğlu’yum

Dert, zulümdür hep Kürdistanda

Mehmet Çobanoğlu

19.08.2011

Yıldırım