Yine Sabrım Üstüne

Yine Sabrım Üstüne

Sen

her mevsim

yaprağı yemyeşil sarısabır çiçeğim

güzelsin de sabrım üzre söyleme

söyleme bana bu şen şakrak Rumeli türkülerini

böyle her seher vakti

yitik sevdalar yığılır başıma

Alişim umutsuz gezer Tuna yalısında

ahı tutar da gözyaşlı göçlerin alay alay

sırrı dökülür

kasvetten çatlar balkonunda saksılar

sarı kavun dilimi bir ay

dolaşıp durur baba yadigarı o evin

cinnet geçiren çatısında.

Ne aya

ne güneşe

ne günden artan geceye söylenir söz kalmadı

ay ayazında haramilerin azdığı zamanlardı

bir haç mevsimiydi

ezanların an be an ağladığı kırk ikindi

yangınlı dağlar koynunda

kuytu koylarda kayalarla sevişirken su

kayalarla çarpışırken su

sabra sığmadı sağın sağın tahammüller

nerdeydin

gelmedin ey Eyyüp

yağmadı gönüllere sevda bulutların yaz yağmuru

bir soykırım tuzağında gözyaşlar buz oldu.

Sebebin sebebi

suçlular

zafer şölenlerinde sarhoş şimdi

başıboş bütün cinler

bütün günahlar mubah

başımın ağrısı

kıldan ince kılıçtan keskin bir göç kâbusu

kemirip durur beynimi akşam sabah.

Biliyorum

yollarım değil tekin

gökte yıldız tedirgin

Necibe seni kimler avuttu böyle

kimler öğretti bir soykırım sonrası

gül gibi gülmeyi her seher vakti.

N'olur

Necibe söyleme

söyleme bana bu şen şakrak Rumeli türkülerini

böyle her seher vakti

yığılır yine başıma

yığılır bin bir haraminin hain mahşeri.

Galip Sertel