Şiir

Yine

Yine ben, bana bıraktığın

O son mektubu okuyorum

Bilmem kaç bininci oluyor

Masamda boşalmak üzere şarabım

İçiyor, içiyorum

Gören görsün artık, utanmıyorum

İsteyen, istediğini düşünsün

Göz yaşlarıma engel olmuyorum

Ağlıyorum, ağlıyorum

Yine ağlıyorum

Doya doya, kana kana ağlıyorum

Yine ben, bana bıraktığın

O son mektubu okuyorum

Varlığımı, adımı bile unuttum neredeyse

Ruhuma sindi o satırların

Tane tane sözlerin

Her birini bin defa ezberledim de

Yetmiyor, yetmiyor

Yine yetmiyor

İçimdeki bu acıya, sensizliğe

Hiç bir şey çare olmuyor

İçiyorum, ağlıyorum, kahroluyorum

Seni

Seni ah! Ben seni

Çok

Çok özlüyorum...

Gürsel İleri

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı