Yılların Kanayan Yarası

Öyle bakmayın

Dış görünüşüme

Dipsiz gecelerde

Çok kere yüreğim yandı

Bağrımda

Yılların kanayan yarası var

Her soluk alış verişimde

Şu yıkılası düzene ahım var

Ne gecem gece

Ne de gündüzüm gündüz

Yalnız bana bir nebze umut kaldı

Onu da harcamak niyetinde değilim

Kim bilir

Zaman gelir

Belki bana bir şafağın gelişini müjdeler

Kurşunların can aldığı

Güllerin koparıldığı

Yuvaların dağıldığı

Sürgün edilen

Köylülerin bol

Sevmenin

Yasak olduğu topraklarda

Yaşam egemenlerin ayakların altında

Nice yüreklerde derin yaralar var bendeki gibi

Katilim olacak düzen

Ne uğraşıyorsun

Benimle

Sayende gömleğim

Hep kan revan içinde

Sırtıma sapladığın

Hançerden

Acı damlıyor içime

Gözyaşlarım akıyor ellerime

Roboski katliamı, vahşeti hiç gitmiyor aklımda

Parmaklarımın boyunda

Ham maddesi ithal

Ranzama sayısız çiviler çakılı

Böğrüme değdikçe yakıyor beni

Şu süren devrim ve özgürlük kavgasında

Ölüm

Kurtulmasın elimde

Çünkü ben yeneceğim seni, düzeni yeneceğim gibi

Mehemet Çobanoğlu

06.12.2014

İstanbul