Yıllar Sonra Sınıfınızdayım

Kapıyı çaldım, "Buyurun!" dediniz;

Aynı ses, aynı sabah tonu.

Saçlarınız ağarmış, ben serpilmişim,

Ama bakışınız hiç yaşlanmamış.

"Sınıfı bir görmek istedim," dedim;

Sıralar küçücük, tavan yüksek.

Gülümsediniz: "Hep böyleydiler,

Siz büyüdünüz, o kadar."

Hangi sırada oturduğumu sormadım bile;

Siz söylediniz: "Üçüncü sıra, pencere kenarı."

İçimde bir çocuk birden doğruldu;

Oturdum, sanki hiç geçmemiş zaman.

Giderken avucunuza bıraktım

Teşekkürlerimi, çiçek yerine;

Sizse bana yine bir "aferin" verdiniz,

Yıllar ötesinden, aynı sıcaklıkla.