Yilki Pinari

Namideger diller destani kötüpinar bulancak

Bahtina adanmis fedakarliklarla gökyüzünün kuyusundan bakraclar doldurup bosaltan

Cikmis kendi yamacina titrek dizleririnin silinmis izlerinde dolandiginin

Soguyup sonbahar olmalarin ören günlerini yanik yaralara sarinip

Sökülmüs serce sesli yankilar esliginde azad kuslara kovulmus saklambac gibi

Yitik nöbette körpe cigliklarin cildirasiya uyanasi gelmis olacak ki…

Uguldayip gelen yillaryili evveli biraz ayaz biraz buz

Yilkiya sürgün sessizligin hanceresi viran agitlara bogulur gibi birden

Ac yaban yalniz susuz

Ki nasil susuz pinar…

Cigerlerinden kopup gelen hasretligin kendi gögsünde cirpinan dalgalara bogulan

Sarhos yalpalar vurgunu sandallar gibi duvarda damlarda susup kalan kimsesizligini

Kar yanmis da sanki bagrinda ve erimis bugulanmis gibi buz, sesinde cigliginda

Kalkmis dirilmis tepeden höyükten yikinip azad caglayanlara ve yitik irmaklara dogru

Cildirasiya suya kavusmanin kundaksiz sevincini bozkira bayira söyleyip arzediyor

Bahar yankilariyla kelepcesiz

iklimin calar saatinde

Cocuk deliliginden sevinc gözyaslari icinde

Seyfi Karaca…………….Mayis / 15