Yıldızlara Andolsun ki

Aydınlığın düşmanı

Mehtapsız Zifiri gece

Özlediğimiz yıldızlara andolsun ki

Hiç bir güç

Bizi vazgeçiremez güneşten

Her şafak vakti

Ufukta rahmin parçalanacak

Tanyeri ağarmasına

Güneşin doğmasına

Ne zamanın ne gücün

Nede kudretin yetmeyecek

Al pılı-pırtını artık defol git

Bilesin yakında ölümün olacak

Aydınlık yüklü her yarın

Şamar olup yüzünüze inecek

Yıkımına, tükenişine tanık olan

Tüm yüreklere fazlasıyla umut dolacak

Emeğimiz gasp edilen

Sömürü dünyasında

Köylerimizi, evlerimiz yakanlar

Bebeklerimizi, çocuklarımız katledenler

Nice yıllar oldu şeyh, softa,meczuplarla

Halklara boş inançlar dayatan

Feodal ağalar

İşçilere kıyan patronlar

Zulmünüzden

Ne gülebildik

Ne insanca yaşayabildik

Nede zulmün kalesinde huzura kavuşabildik

Üzerinde dört parça topraklarımız olan

Mezopotamya’da

Annelerin zılgıtlarından

Gözyaşlarından başka

Bir şey görmedik

Özgürlüğü, aydınlığı vaad eden

Devrim şiarıyla cepheden cepheye koşan yiğitler

Hep toprak gibi, emek gibi, umut oldular hepimize

Çizilen sınırlara çekilen

Tel örgülerin paramparça oluşu

Paletlerin geçtiği yerlerde

Ezilen çiçeklerin uyanışı

Zaferlerin kutlayışı

Apaydınlık şafak, dünya çocukların gülüşü

Ellerimize doğacak o kızıl güneşi bekliyor bizi

Mehmet Çobanoğlu

18.10.2014

İstanbul