Yıl 1970 Mevsim Sonbahar

Yine sıradan bir gün

Perde açıldı sanki

Oyun başlıyor

Alkışlar, alkışlar, alkışlar,

Yıl 1970

Mevsim sonbahar

Günlerden pazar

Sokaklar yaprak kaplı

Sanki bir karış

Sarı kızıl çınar yaprakları

Kasımpatı'larda açmış

Rengarenk

Göçmen kuşlar öbek öbek

Uçuyorlar

Geliyorlarmı? Gidiyorlarmı?

Anlayamadım

Küçük bir çocuk

Başında bir tepsi

Eğri büğrü

Halka tatlı satıyor

Sokaklarda

Belliki üşümüş

Elleri çatlak çatlak

Üşüşüyor çocuklar başına

Sevinçten gözleri parlıyor

Işıl ışıl

Tatlılar bitecek diye

Yıl 1970

Mevsim sonbahar

Henüz binalar yüksek değil

Alçak

Apartmanlar tek tük

Üç beş katlı

Arabalar çok az

Gürültü yok bu şehirde

Sokaklar çocuk dolu

Şen şakrak

Cıvıl cıvıl

Bir telaş var herkeste

Kimi bulgur çektiriyor

Kimi pamuk attırıyor

Kimiside biber salçası peşinde

Kasapta sırada

Siniler sıra sıra

Bu şehirde hayat var

Bu şehir cıvıl cıvıl

Havalar soğumadan

Kar yağmadan

Kar kuşları gelmeden

Hazırlık var bu şehirde

Kış gelmeden

Kimi odun peşinde

Kimi kömür arıyor

Yıl 1970

Mevsim sonbahar

Günlerden pazar

Sevgi dolu sokaklar

Cıvıl cıvıl

Hareketli canlı

Çocuklar mutlu neşeli

Ellerinde misket

Ellerinde gazoz kapakları

Kimisinde de

Tommiks,teksas,zagor

Ayvacı beliriyor köşede

Üşüşüyor çocuklar

Ayvacının başına

Her çocukta bir ayva

Yanaklar kıpkırmızı

Bazılarında ise

Salçalı ekmek

Herkes mutlu

At arabaları

Faytonlar

Altlarına bez bağlı

Sokaklar kirlenmesin diye

Her yer pırıl pırıl

Ve koşuşan çocuklar

Herkeste bir telaş var

Yıl 1970

Mevsim sonbahar

Her yerde huzur

Her yerde neşe

Çocuklar mutlu

Çocuklar umutlu

Bu mekan kutsal

Bu mekan kadim

Bu mekan DİYAR-I BEKİR....

Ecz İrfan Rıza YAZICIOĞLU

6 Şubat 2011