Yetişemedim

geçti zamanım gel kalmışım,

açan güllere yetiemedim.,

uykudaymışım,meğer,

yar gelmiş geçmiş,evvelden.

yetişemedim,yılkların ardına,

çok gerilerde kaldım,sanırım,

çiçekler açmadan gelecektim,

arılar uyanmadan,yel esmeden,

yetişemedim, senin aradığına,

yoksa koşarak gelirdim,

bir diyen olmadı bakışlarını,

yoksa okşardım nakışlarını,

yetişemedim gülüşlerine,

ellerin,ellerimde olurdu,

çiçekler seni beklerdi bütün gün,

bilmedim bu kadar yaık olduğunu.

idris koşaca