Şiir • Bilinmiyor

Yetiş Sükunet

person

Yetiş Sükunet

Hep aynı yerdeyim ümit ve ye’ste

Hayat bir imtihan eşyalar ayet

Arzu emellerim başka heveste

Uçup gidiyoruz her an nihayet

Ne söylesem bilmem yok O’na doğru

Heybem ve gözyaşım desem ki affet

Titrek yüreğimde başladı ağrı

Sokaklar zift gibi kapıda afet

Ruhumu emerek bir şeyler arar

Yarabbi ne olur aşkınla titret

O günde pişmanlık hem neye yarar

Bu şiir bitmeden hidayet lütfet

"Yetiş Sükunet"

Keşke nağmeleri vuslata gebe

Gel onun ritmiyle yetiş sükûnet

Senin kitabında yoktur engebe

Masmavi gecede yeniden var et…

Ömer Ekinci, Micingirt

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...