Şiir • Bilinmiyor

Yeryüzü Ağacı

person

Kış geliyor

elim yaprak altında

es ey bad-ı semen

çatlak bedenime çarp kalbimi harmanla

gencelmiş tarih kabartmalarının haklılığı aşkına

beni kendime gebe bırak

kış geliyor

otobüs ne kalabalık

yaslan bana yeryüzü ağacı

dikili gövdenin üretkenliği için

çıldırtan bir gübre mi arıyorsun

kökünü toprağımda dene

kış geliyor

koru gövdemi pardösüm

"Kış geliyor"

ağzıma konacak kışlarım nerde

tutsana elimi canikom tarih tekerrürden ibaretmiş

Miş bir geçmiş zaman failiymiş

ey beşeriyet beni beş iftarda öp

şair olmak kolay değil yavrum

uzvun o kadar güzelken

bir yanda yaş ağaca balta vuran çokluk

bir yanda kanımı azdıran bokluk

beni artık hücre çoğaltmaktan da yargılarlar

zahir

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...