Şiir • Bilinmiyor

Yenişehir’de Bir Öğle Vakti

Yazar / Şair

Attila AŞUT
person

-Sevgi Soysal'ın anısına-

Çınarlar, akasyalar, kestane ağaçları

Dallarına serçeler konardı

Cemreler erken düşerdi

Boşanırdı kırkikindi yağmurları

Atatürk Bulvarı aşk kokardı.

Ne hoştu akşam çıkışları

Ağır bir ırmak gibi akardı insanlar Bulvar'da

Şimdi telaşlı koşuşturmalar almış

O canlı kalabalıkların yerini

Eski tadı yok

Kızılay'da yürümenin.

Ne sevgililerin buluştuğu pasteneler kaldı

Ne eski çay bahçeleri, kahveler, sinemalar

Ne "Yankee Go Home!" çığlıkları duyuluyor artık

Ne "Kahrolsun ABD Emperyalizmi!"

Günaşırı kırılmıyor Amerikan Haberler Merkezi'nin camları

Coniler hoşnut yaşamından!

Şerafettin Atalay'la bir öğle vakti

Turlamıştık Sıhhiye-Bakanlıklar arasında

Başımızda kavak yelleri

İçimizde olmadık hınzırlıklar

Koşturmuştuk peşimizden toplum polislerini

"Fruko"larla köşe kapmaca oynamanın keyfini çıkararak

O bizim mangal yürekli il başkanımızla.

Sonra evinin önünde öldürdüler onu

Amasya'da hain bir pusuda…

Nerde şimdi aşklarımın ve kavgalarımın başkenti

Sokaklarında kol kola yürüdüğüm güzel insanlar?

O gözü kara sosyalist militanlar

Kaloriferci Abbas, Çöpçü Cemal, Fukara Tahir

Ümran Baran, Şükran Deriş, Ayı Atilla…

"-Sevgi Soysal'ın anısına-"

Ne kaldı geriye "555 K" günlerinden

Islıkla söylenen türkülerden

68'lilerden?

Ne kaldı söyleyin ne kaldı

Havuzlar, fıskıyeler dışında

Zincire vurulmuş Ankara'da?

Başkent taşkent oluyor da

Kimsenin kılı kıpırdamıyor

Kuşatma altındayız sanki

Yayılıyor karanlığın gölgesi.

Görüyorum zaman zaman

O günlerden arta kalan

Ak saçlı delikanlıları

Yorgun bedenleriyle geçiyorlar Bulvar'dan

Yüreklerinde isyan ateşleri.

Diyorum ki iş başa düştü yine

Sevgi'yi de alıp yanımıza

"Yenişehir'de Bir Öğle Vakti"

Yeniden girelim kol kola

Kırmak için bu zincirleri!

Kasım 1998

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...