Yeni Yıl Neyini Kutlayacakmışım Senin

Karlı bir kış gecesi gerçekleşti

Dinmeyen hıçkırıklarla dünyaya göz açışım.

Yamalıklı bezler içinde

Bir kuzineli soba dibinde

Sarı kedinin mırıltısıeşliğinde oldu yerde ilk yatışım.

Beni kucaklanırken düşürdün

Emeklerken düşürdün

Yürürken koşarken düşürdün

Erik ağacından eşeksırtından düşürdün.

Mavi bisikleti başkalarının altında

Naylon topu başkalarının ayağında gördüm.

Ne bir çikolata tattırdın

Ne bir dondurma yedirdin.

Sarı portakal görmeden kırmızı karpuz kesmeden

Bir muz kabuğu soymadan

Küçüklüğüme doymadan

Kah babama çektirdin kulağımı kah öğretmenime

Uykularımı kaçıran korkuyu tattırdın aklımı aldın

Neyini kutlayacakmışım senin

Sen benim çocukluğumu çaldın….

Gördün ya biraz serpilip boy attığımı

Kıskandın arkadaşlarımı kıskandın gezmelerimi

Çekemedin rahat yattığımı.

Tutuşturdun elime kazmayı küreği

Büyük evlat muamelesi yapıp

Sorumlulukla doldurdun gencecik yüreği.

Gündüzümün ışığını söndürdün

Tadını kaçırdın sıcacık yatağımın.

Ne günahın bitti ne haramın

Ne ayıbın bitti ne yasağın

Zaman bol cezalı hiç ödülsüz geçerken

Çocukluğa geç dedin aşka erken.

Ayağımın çamuru ellerimin nasırıyla attın gurbete

Hakiler içinde ana hasretiyle gittim ilk nöbete.

Kapuskayı zorla sevdim

Demliğin sülbüğüne mendil bağlayıp çayımı süzüp içtim.

Merde canı gönülden namerde görev icabı selam verdim

Ne birine küfrettim ne de birini üzdüm.

Değerimi bilmedin hakkımı aldın

Neyini kutlayacakmışım senin

Sen benim gençliğimi çaldın…..

Gözle kaş arasında bir Pazar parmağıma yüzüğü taktın

Halısız kilimsiz beyaz eşyasız

Yarım yamalak hazırlanmış bir evin içine attın.

Daha ilk pazartesi emir altı bir işte çalıştım

Aldığım üç kuruşluk kazancı

Borca takside pay etmeye alıştım.

Aklımı zır cahillere

Yeteneğimi beceriksizlere yedirdin.

Fikrimi duyan olmadı

Doğrularım hiç kabul bulmadı.

Ne hak ettiğim yere getirdin

Ne de bir kerecik aferin dedirdin.

İlk kez beddua okuttun

İlk kez küfür ettirdin.

Gece gündüz çenemi sıka sıka

Dişlerimi boğazıma döküp

Başımdaki siyaha beyazla daldın

Neyini kutlayacakmışım senin

Sen benim saçlarımı çaldın……

Ekmek kapısı umut kapısı dedim

Kendi işimi kurdum.

Gece kapanışı ikiye ayarladım

Saati sabah yediye kurdum.

Yalandan haramdan hileden uzak

Besmeleyle açıp besmeleyle kilit vurdum.

Tatlı dille konuştum

Saygıyla anlayışla karşıladım

Hak ve adalet terazisiyle tarttım.

Her gece hesaba çektim kendimi

Hiç vicdan azabı duymadan yattım.

Bilindik anlayışa uymadım

Düzene ters düştüm.

Yazık ciğerim yufka yüreğim fark edilince

Ana istedi baba aldı

Bacı yedi kardeş götürdü

Eş dost kandırdı elaman çaldı

Bana karın doyurmayan bir kişilik

Bir de heba olan emek kar kaldı.

Meydanı sahtekarlara yalakalara iki yüzlülere verdin

Dört çakalın eline düşürdün

Gururumu ayaklar altına aldın.

Neyini kutlayacağım senin

Sen benim işimi aşımı çaldın….

Çocukluk dediğim süre

Varla yok arasında geldi geçti.

Gençlik saydığım dönem

Seldi aktı yeldi esti.

Kapısına köle ettiğin cahillerin makamı

Dişlerimi dökerek ilikletti yakamı.

İşçiliği burnumdan getirdin

Patronluğu çok gördün.

Aşk ateşine düşürdün

Gündüz hayal kurdurup gece kabus gösterdin.

Kavuşmayı imkansız mutluluğu haram kıldın.

Sevinirken günleri saliseye çevirip

Sıkıntıdayken dakikaları asır yaptın.

Süresi belli olmayan ömrümden

Gün dedin hafta dedin ay dedin aldın.

Neyini kutlayacağım senin

Sen benim yaşlarımı çaldın..

Artık kanmıyorum atık katılmıyorum

Sana ve seni hatırlatan hiçbir şeye.

Her gelen yeni yılda

Benim başıma türlü türlü çorap örülmüş

Hem hırsızın gelişinin kutlandığı nerde görülmüş

Adem durmazer