Şiir

Yekpare Yalın

Gurbet sılası

Yokluğun hemdem halleri

Güvendiği dallarından kendi kendine dökülerek

Kalplerini yoktan suretlere vere vere insanlar

Daha fazla ve daha fazlasına sürünüp sürüklenmelerin

Ecel şerbetinden susuz koyup bağını bahçesini

Aşkın ana maddesi sevmekti

Ne ceza sahası vardı, ne de sürgünlük kenar çizgisi

Kanunsuzluğa mühredenle

Şansına hep yalnızlığı çıkan bilmeceler sorusunun

Taşıyamayınca insan bu sorumluluğu

Aç ve açıkta kaldı herşey

İnsan ki bütün herşeyin açık sebeplisi

Yekpare yanıtı

Seyfi Karaca.......Kasım / 10

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı