Şiir

Yaza Misafir

Bayrın kuzayından aşağı

Susunca şehir, dillenmeye başlar sessizliğe konakçı arzuhallerim

Bilmediğim dalların elleri uzanır bu arzuda

Aldanmış bir ikindinin ettiği iş ile el tutuşarak gülümün bağındaymışım gibiye sanki

Daha sonra akşam kuşları uçuşur şehrin bir başından bir başına

Benim ağzımda günün hatrına içtiğim kahve kokusu

Kuşlarınkinde yaz meskencisi kırlangıç...

Seyfi Karaca.........Ekim / 11

Paylaşmak ya da kopyalamak için bir dizeye dokunun

Kopyalandı