Yaylanın Yorgun Irmağı

Yayla Yordun İbrahimi

Yaylalarda doğdu

Yaylalarda ölecek İbrahim

Yaşı altmış

Yorgun bir ırmak İbrahim...

Mezar çağırıyor

Duyuyor o sesi

Yayla gibi gönlü İbrahimin

Yaşlı bir yayla

Özü yorgun

Dizi yorgun

Gözü yorgun...

Dedi ki İbrahim bir gün:

Bırak yakamı köydeki tarlam

Ağıldaki işim...

Bırakın yorgun ırmak dinlensin denizde...

Giden dostlar gibi sıram gelir - giderim

Şu dünyada bir ağaç kadar bile kalmıyor insan işte

Ah mavi göklere doyulmuyor

Doyulmuyor kuş seslerine...

Doyulmaz mavi göklere

Doyulmaz kuş seslerine İbrahim