Yaşamak Gibi

-C.A. Kansu'nun anısına-

Küçük şeyleri sevmeliyim,

Dedem Ceyhun öğütledi.

Çolak amcamın demlediği

Bergamut tütsülü çayları,

Zından demirlerinde akşam

Karanlığı gözaltında tutanı,

Ay çevrende dinlenirken

Sürmeli kızımın bakışını,

Dışarda elleri bahar,

İçerde deli eden âşıkları,

Simit yemeyi yürürken,

Sevdiğimi sokakta öpmeyi,

Bir çiçek duruşunda dimdik

Kavgada ön safta gitmeyi,

Tıkız bebeleri kucaklarken

Doksanlık ninemce ağlamayı,

Gülü, reyhanı, nergisi,

Bir de maddeci diyalektiği,

Küçük şeyleri seviyorum,

Dedem Ceyhun yol gösterdi.

Son ıpıl bakışında gördüm,

Dedem ölümü de sevdi.