Yaşamak Gerekiyor Seni

Bahar dolu bir esinti aktı

Gül kokunla

Yüreğimin

En derinliklerine

Karanlığı terk eden

Güneş saçan öpülesi yanakların

Yaktı dudaklarımı, ateş aktı içime

Mavi göğün altında

Börtü böceklerin

Çobanların uğrağı olan

Yaşam dolu

Berrak pınarım

Sen içime

Akıp duruyorsun

Sakin ve sessiz

Kalbimin

En derinliğine doğru umut dolu

Güzelliği afet

Dudakları şule

Bakışları şifa

Gülücükleri gülistan

Teni Kürdistan kokan

Sevdiğim narin çiçeğim

Al beni

Götür gönül diyarına

Durdur içimde ki

Kanayan yarayı

Bir tutam sevdaya hasret

Gönlüm seninle şenlenip neşelensin hep

Kekik kokulum ak içime

Çınar altı bir pınardan

Şu gönül ırmağıma

Yüce tanrıların

Bahşedemeyecek

Emsalsiz aşkımızla

Mezopotamya uygarlığından kalma

Tüm masumluğunla ve sevdamızla

Renklerin her tonundan

Dağlarda

Lâle,

Sümbül

Güllerle donatılmış

Zümrüt yeşili yaylalarda

Ovalarda, vadilerde al kollarına beni

Yaşamak gerek seni, bir çırpıda değil, yılarca

Yüreklere sinmiş Kürdistan gibi sevmek seni

Mehmet Çobanoğlu

24.042013

İstanbul