Yaşamak Bu Değil Üstat

Yaşadığını zannediyorsun sen...

Peki yaşamak,

Keyif içinde sadece

Nefes alabilmek mi sence?

Bir çocuk parkını tasarla beyninde;

Bir salıncaktasın,

Sallanıyorsun umarsız bir hızla,

Damarlarındaki kan, coşuyor vücudunda...

O an,

Yaşadığını hissediyorsun sen;

Bitmeyecek sandığın o heyecanınla...

Ya sonra?

İn salıncaktan şimdi,

Bak bakalım arkana,

Verdiğin karbondioksitten başka

Ne kalmış senden arta kalan...

Evet; yaşadığını zannediyorsun sen...

Ki yine evet; yaşıyorsun da zaten,

Ama yaşamak mı sence bu?

Nefes boruna takılan bir damla su,

Ardından iki üç damla gözyaşı,

Ve iki üç tane, sonrasında unutulacak dua

Ve toprakta seni kemirecek, milyar organizma...

Yaşamak bu değil üstat!

Yaşamak istiyorsan şayet,

Ürettiğin tek şey, karbondioksit olmaması gerek...

ZUHAL ERASLAN