Şiir • Bilinmiyor

Yaşamak

Yazar / Şair

ADEM DURMAZER
person

Aylardan hangi ay günlerden hangi gün olduğuyla

Ve saatin kaçı gösterdiğiyle

Hiç mi hiç ilgilenmezsin

Odanın en kuytu köşesinde dizlerinin üzerine çöküp

Eline geçirdiğin bir şeyle

Halının aynı noktasını karıştırıp

Zonklayan şakaklarına aldırmadan derinlere dalıp düşünürsün

Önüne

Aklından hiç çıkaramadığın

Yüreğinden söküp atamadığın bir resim düşer

Gözlerini kırpmadan baktığın gözleri

Soluk almadan dinlediğin sesi

Bahar sevinci yaşatan gülüşü

Ta iliklerinde hissedersin

Daralırsın

Boğazın düğümlenir

Yutkundukça için yanar

Dudakların kupkuru olurken

Gözlerin ve yanakların sırılsıklam ıslanır

Gelme ihtimalinin olmadığını

Hatta imkansız olduğunu bile bile

Ansızın kapı çaldığında

Yüreğin tarif edilemez bir heyecanla çarpar

Gelen kişi kardeşin dahi olsa

Duyduğun o bildik sese

İçinden of ya diyerek sitem edersin

Olduğun yere yığılıp kalırsın

Duvarlar üstüne üstüne gelir

Çöküp kaldığın köşede daha bir küçülürsün

Ne gecenin sessizliği sakinleştirir seni

Ne pencereden gelen esinti ferahlatır içini

Avazın çıktığınca bağırmak

Sağa sola tekmeler savurmak istersin

Bekler susarsın

Neden aklıma gelmedi tüh ya der

Bir hevesle telefona sarılırsın

Aynı numarayı defalarca yazıp yazıp silersin

Birbiri ardına belkiler ile boğuşursun

Belkilerinle korkuların çoğalır

Her seferinde bu kez yapacağım demene rağmen

Bir türlü arama tuşuna basamazsın

Saatlerce süren konuşmalarınızı

Ve değindiğiniz konuları hatırlarsın

Size özel olan olması gereken zamanı

Komşunuz Ayşe’nin sorunu

Arkadaşınız Ali’nin ilişkisi

İzlediğiniz dizilerin yorumları

Songül cadısının kini

Ve havadan sudan bir sürü şeyle öldürdüğünüzü fark edersin

"Aylardan hangi ay günlerden hangi gün olduğuyla"

Konuları değiştiremediğin

Sohbetin yönünü çeviremediğin

Kurduğun gereksiz uzun cümleleri kısaltamadığın

Ve zamanın her saniyesini

Seni seviyorum diyerek geçirmediğin için kendine kızarsın

Dizlerini yumruk yağmurlarına tutarsın

İçinde yanan

Kalbini sızlatıp sıkıştıran

Ve alevlerinin ta ağzına kadar yayıldığını hissettiğin ateşle

Kötüleri görmemezlikten gelip iyilerin üzerinde durarak

Saniye saniye geçmişi düşünürsün

Sesini ilk kez duyduğunda yaşadığın sevinci

Yüzünü ilk kez gördüğünde tattığın mutluluğu

İlk kez sarılırken durduramadığın titremelerini

Dün olmuş gibi bir daha bir daha yaşarsın

Ayağında ne olduğunu saçlarının nasıl durduğunu elbisesinin rengini

Nasıl oturup kalktığını nasıl yürüdüğünü

Konuşurken dudak büküp kaş oynatışını hatırlarsın

Aslında hiç unutmamışsındır ki

Ellerini

Yüzünü avuçlarının içine aldığında hissettiğin sıcaklık basar

Yüzünü

Saçlarının yumuşaklığı sarar

İçini

Teninin kokusu kaplar derin derin soluk alırsın

Yanı başındaymış gibi içini bir huzur kaplar

Kucağına sokulur gibi köşene kıvrılır

Başını kollarına koyar gibi yavaşça yana salarsın

Bedenin mayışır göz kapakların ağırlaşır

Rüyanda yaşamak için uykuya dalarsın

Adem Durmazer

Yorumlar

Yorumlar yükleniyor...