Yasak Elma

İmkânsız kelimesinin

Vücut bulduğu bir adres bizimkisi…

Yer belli!

Yurt belli!

İki yürek ve imkânsız bir aşk hikâyesi…

Yasak elma gibiyiz;

Bir ısırıkla girmişiz birbirimizin aklına,

Kocaman bir savaş bırakmışız ardımızda,

Lanetlenmişiz…

İsimlerimizin anıldığı sokaklara

Kuşlar bile uğramıyor artık,

Kanat çırpmıyorlar,

Onlar bile yaka silkmiş bu sevdadan…

Dillere sürgü,

Kapılara mühürler konmuş bizim için…

Unutmak diyorlar bana,

Unut diyorlar,

Söylemesi ne kadar da kolay;

İki hece onlara ve bir saniye!

Benim için ise

Bir ömür ve her saniye!

Unutacağım belki, kim bilir ama,

Çeliyor bir şey aklımı kanayan yaram

Tüm şarkılar,

Söylendi sana bakarak

Şimdi dinlenmeyecek mi “Benzemez Kimse Sana”;

Ya da kimler sana benzetilmeye çalışılacak…

Ve ben bir kez ölmeyi beklerken;

Kaç kere öleceğim bu şarkılara ağlarken…

Kanayan yaram;

Bu bir aşk hikâyesi değil

Kandırıyor kuşlar birbirlerini

Bu, ölümün ta kendisi…

ZUHAL ERASLAN