Yarına Ismarlanarak Vedasız

Kapsalıkları açılınca günün

Gün doğar dağlardan kendi kucağına gülümser

Alpaslan omuzlarına alır da sanki kol kolaçan ettiği kuytuları köşeleri

Ağır aksak adımlarla derelere iner, güneş kırıklarından dökülen pırıltılı gölgeler

Buğdaylar başaklanır,

Engirler koruklanır,

Toprağına düşen masül, bal tadımı sürgünler işler tevekte

İnsan kalbinde büyür gider hoşgeldin sefası

Sımsıcak karşılandığı kalplerde eğlenmelere doymadan belki

Yarına ısmarlar vaadini gün vedasız

Sanki kapısından gelen geçen hergüne hayat

Misafir değil de, kendi evindeymişcesine

Seyfi Karaca..........Kasım / 11