Yar’e

Aşkımın tezgâhında gözlerini dokudum

Gönlümü esir yaptım sevda iklimlerine

Ömrümün varlığını o yüzünde okudum

Bakışınla tutuştum hep derinden derine

Ömrümün güneşisin sensin dünyam karanlık

Kalbim senin yanında kırılan çiçek gibi

Sensiz yerim harabe,can evimse viranlık

Korkuyorum aşk dünyam sensiz çökecek gibi

Bu sevda kuyusunda sen ateş,ben pervane

Aya benzer yüzünü bir yıldız sanıyorum

Gözünden dökülürken her inci tane tane

Hemen buz kesiliyor,bir anda donuyorum

Hep hayalin doldurur benim sevda odamı

Ordan çıkmasın diye her gün her an kitlerim

Yüreğimi buruk kılar sensizliğin şu gamı

Sensiz boş geçirmekten ağlar bu vakitlerim

03.05.2009

17:22

Kürşad Yaşartürk